به قشنگي بنده‏هاي خوبت باشم…

و سدد ني لان اعارض من غشني بالنصح و اجزي من هجرني بالبر و اثيب من حرمني بالبذل و اکافي من قطعني بالصله و اخالف من اغتابني الي حسن الذکر و ان اشکر الحسنه و اغضي عن السيئه
اللهم صل علي محمد و اله و حلني بحليه الصالحين و البسني زينه المتقين في بسط العدل و کظم الغيظ و اطفاء النائره و ضم اهل الفرقه و… ستر العائبه و لين العريکه و خفض الجناح و حسن السيره؛

و کمکم کن اگر کسي با من ناراستي مي‏کند، من با او راستي کنم. اگر کسي رهايم مي‏کند، من به او خوبي کنم. اگر از يکي کمکي خواستم و نکرد، وقتي او سراغ من آمد، من بخشنده باشم. اگر يکي قهر مي‏کند، من پيشش بروم. کمکم کن اگر يکي پيش ديگران بدي‏هايم را مي‏گويد، همه جا خوبي‌اش را بگويم و اگر يکي به من خوبي مي‏کند، درست تشکر کنم و اگر بدي هم مي‏کند، فراموش کنم.
خدايا! کمکم کن موقع فرو بردن عصبانيتم؛ موقع آشتي دادن مردم، موقع دوست کردن آدم‌هايي که از هم دورند، موقع پنهان کردن بدي‏هاي ديگران، موقع مهرباني، موقع فروتني و موقع خوش‌رويي، به قشنگي بنده‏هاي خوبت باشم؛ به زيبايي آنها باشم که از تو حساب مي‏برند.

گوشه‌هايي از صحيفه سجاديه امام زين العابدين عليه السلام( دعاي بيستم‌ )
ترجمه: فاطمه شهيدي